Magdalena i Marek Majewscy Szkółka Roślin Wrzosowatych

Uprawa różaneczników

Różaneczniki należą do rodziny roślin wrzosowatych (Ericaceae), podrodzina – różanecznikowe. Rodzaj Rhododendron to 850 gatunków, z których najwięcej występuje w górach Chin i Himalajach.

Zwyczajowo przyjęto uważać, iż różanecznik to rhododendron, który posiada zimozielone liście. Takie, które zrzucają liście na zimę zwykło się nazywać azaliami. Większość różaneczników ma duże wymagania siedliskowe, które uniemożliwiają lub znacznie utrudniają uprawę tych krzewów w naszych warunkach klimatycznych. Podstawowym warunkiem powodzenia uprawy jest zapewnienie krzewom kwaśnego podłoża (pH = 4-5). Gleba musi być przepuszczalna, umiarkowanie wilgotna. Nieodpowiednia jest ziemia ciężka, zbita i zbyt mokra. Stanowisko winno być cieniste, bądź półcieniste osłonięte od wiatru. Aby posadzić różanecznika musimy przygotować mu odpowiednie stanowisko. W tym celu należy wykopać dół o średnicy 80 – 100 cm i głębokości około 30-50 cm. W zależności od kwasowości (ph) naturalnego podłoża dodajemy 50 do 80 % kwaśnego torfu mieszając go z podłożem, piachem lub piaszczystą ziemią. Jeżeli miejsce jest zbyt wilgotne, najpierw przed posadzeniem należy stanowisko zdrenować. Ze względu na płytki system korzeniowy, dobrze jest po posadzeniu rośliny wyściółkować, grubą, 3-5 cm warstwą kory. Przy wyborze konkretnej odmiany należy bacznie zwrócić uwagę na jej mrozoodporność. Niektóre odmiany mają tolerancję do ponad minus 30 stopni mrozu, a niektóre, szczególnie te importowane z zachodniej Europy mogą znosić spadki temperatury tylko do -18 stopni. Na zimę różaneczniki należy okrywać. Najlepszym zabezpieczeniem jest śnieg, ale gdy go nie ma, obwiązujemy roślinę sznurkiem by zmniejszając jej objętość, okręcamy agrowłókniną bądź podwójnie złożoną tkaniną cieniującą. Zazwyczaj wykonujemy te działania w połowie listopada a odkrywamy krzewy w połowie marca.

Gdy na liściach roślin widać charakterystyczne wżery, mogą być to ślady obecności ślimaków albo, co gorsze, opuchlaka truskawkowca. Larwy tego chrząszcza potrafią uszkodzić szyjkę korzeniową co prowadzi do zamierania rośliny. Po stwierdzeniu obecności opuchlaka, należy roślinę podlać układowym preparatem zwalczającym np. stonkę ziemniaczaną.

Na choroby grzybowe, które mogą wystąpić szczególnie wtedy, gdy jest za wilgotno dobre efekty osiąga się podlewając różanecznik preparatem o szerokim spektrum działania np. jest Mildex w stężeniu 0,2 %.

Kwitnienie różaneczników trwa zazwyczaj 3-4 tygodnie. Pierwsze odmiany zakwitają już w kwietniu, a ostatnie kończą kwitnienie na początku czerwca. Po przekwitnięciu powinno się wyłamać kwiatostany. Roślina po takim zabiegu bardziej się zagęszcza i obficie kwitnie w następnym roku.

Różaneczniki warto sadzić w dużych grupach wtedy efekt jest jeszcze bardziej spektakularny. Dobrym towarzystwem dla opisywanych roślin są inne wrzosowate, kiścienie, pierisy, azalie japońskie ale też np. brzozy, kolumnowe, płożące jałowce, karłowe iglaki, żarnowce i trawy.

Nie ma to jak w rodzinie... – wrzosowatych.